Menu

Los laten dat ik controle heb over het glazuren

Daar ging ik dan om 7:30 uur vanuit Brabant op weg naar de Blokhuispoort, al vaker geweest, maar nog nooit zelf creatief aan de slag geweest. Nu mag ik twee zaterdagen aan de slag bij Lies Keramiek, een RAKU WORKSHOP.

Een warme ontvangst in een prachtig atelier, waarin vooral de praktijk zichtbaar is en straalt. Volop licht en kleuren in een nostalgische omgeving van de oude gevangenis.

Na een korte kennismaking met de andere deelnemers, een bakje koffie en wat lekkers begint het ‘echte’ werk. Als eerste mogen we een ‘Voelsteen’ maken. Een fijn werkje waar kleine bolletjes klei zich uiteindelijk laten samenvoegen tot een bal. Het is mijn eerste kennismaking met keramiek, sinds mijn klei werkjes op de basisschool (long time a go ;-). De klei door mijn handen en iets maken werkt heel rustgevend. Mijn bal vormt zich langzaam en als ik de eerste stap heb gezet volgen er uit mijn handen, duimpotjes. Ik luister goed en kijk zorgvuldig hoe te werken. Voor ik het weet is het tijd voor de lunch bij ‘ Cafe de Bak’ hoe toepasselijk in de gevangenis. Een donkere groene, warm verlichte ruimte, aan de overkant van het atelier. Een open sfeer met een smakelijk en oer lekkere lunch.

Dan breekt de middag aan, waarin ik leer hoe de kleiwals werkt en ik begin aan het maken van twee diepe borden in een mal. Ik geniet ervan de hele dag met mijn handen in de klei, een gevoel van rust en dynamiek. Ik weet niet wat ik kan en dat is oke. Lies is er als er iets te vragen is en ze geeft je het vertrouwen dat je goed bezig bent. Alles is goed: ook een aap valt wel eens uit de boom is een spreuk die het atelier siert (in het Japans). Ieder is bezig met zijn eigen werk, maar neemt ook de tijd om even te kletsen of te kijken waar de ander mee bezig is. Een ongedwongen sfeer waarin het ‘ niveau’ van iedereen niet aan de orde is. Wat is dit kei leuk om te doen ( Ik kom uit Brabant). En dan is het al vier uur, we gaan langzaamaan een einde maken aan het kleien van onze werkstukken. En ik ben heel blij en ook een beetje trots dat ik na een eerste keer zo ver ben gekomen.

Over twee weken weer verder, nu mogen de werkstukken drogen en de oven in.

De tweede zaterdag, deze keer wat minder vroeg uit de veren want ik was al in Leeuwarden.

Iedereen komt rustig binnen en begroet elkaar. We zijn benieuwd of alles nog heel is. YES alle werkstukken staan rustig te wachten op een ieder van ons.

Lies vertelt dat we vanmorgen de werkstukken gaan voorzien van glazuur. Er staan verschillende kleuren klaar. Ze legt ons uit hoe te werken. Ik vind het spannend, want het is ook nu weer iets nieuws, maar aangezien de eerste keer zo genieten was heb ik vandaag vertrouwen in de afloop. Ik wacht een beetje af , denk na, welke kleur en hoe te werken. De kleuren daar ben ik uit en dan ga ik aan de slag. Lekker kleuren gieten en vooral ‘los laten dat ik controle heb over de druppels glazuur’. Het is stil tijdens dit werkje, iedereen is geconcentreerd aan het werk. Ondertussen wordt de oven buiten opgestookt. We gaan na het glazuren alles mee klaar zetten buiten en krijgen iedere een taak.

Voor de lunch zijn we klaar met de voorbereidingen en de oven wordt warmer en warmer. We gaan lunchen, maar al snel komt de hoofd stoker vertellen dat het bijna zo ver is. Toch kunnen we nog even onze lunch op eten voordat het echte stoken begint.

Vuur, houtkrullen, zaagsel, natte handdoeken, tangen, schep, handschoenen met als speciaal ingrediënt paardenhaar. Ja wat moet je daar nu van en mee maken. Dat verklap ik niet, maar de resultaten zijn heel bijzonder en vooral gaaf, verrassend en mooi.

Iedereen is blij, trots op zijn of haar resultaten en we proosten om 16:15 op een prachtige dag. Soms wat fris, maar ja de oven is vlakbij dus geen probleem. Dan nog even samen opruimen en heeeeel voorzichtig pakt iedereen zijn RAKU gestookt keramiek in.

Dit smaakt naar meer dus in september ga ik nog een keertje! Ik kan niet anders zeggen dan het is genieten. Dus gewoon doen!

Groetjes, Maud

terug naar boven

Login or Register