De Gouden Piramide

Ontroostbaar was mijn lieve moeder, toen bij een iets te hardhandige verhuizing haar meest dierbare kunstobject op één van de hoeken in stukken barstte.

Het ging om een tableau van kleine porseleinen piramides, gemaakt door een Deense kunstenaar die inmiddels overleden was, en de gesneuvelde piramide was zodanig verbrijzeld dat simpelweg lijmen niet meer tot de mogelijkheden behoorde.

Wat volgde was een zoektocht naar iemand met ervaring met dit delicate materiaal, in de hoop dat er een replica van de kapotte piramide kon worden gemaakt… tot mijn ouders in Leeuwarden kwamen wonen, en mijn moeder het atelier van Lies Keramiek ontdekte in de Blokhuispoort.

Lies zag er wel een mooie uitdaging in, al verwachtte ze dat het moeilijk zou worden om het exact in dezelfde afmeting en kleur te krijgen. In plaats daarvan had ze een prachtidee. Ze stelde voor om het ‘gebrek’ niet te camoufleren, maar juist te omarmen en onderdeel te laten vormen van het tableau.

De inspiratie hiervoor; Kintsugi, een eeuwenoude Japanse manier om gebroken keramiek te repareren, door de scherven met opvallende goudlijm weer aan elkaar te zetten. Het past bij de wabi-sabi filosofie, die leert om de imperfectie en vergankelijkheid te omarmen, door er de schoonheid van in te zien.

Een redelijk kostbare techniek, maar door het verhaal en de metafoor erachter waren we unaniem enthousiast. Lies heeft vervolgens net zo lang piramides gemaakt tot ze tevreden was over de vorm, en het winnende exemplaar bedekt met een dun laagje bladgoud.

Inmiddels hangt het reliëf weer bij mijn ouders aan de muur, met de gouden piramide als stralend middelpunt, nou ja, hoekpunt. Mijn moeder heeft daarmee haar geliefde kunstwerk terug, nu nog unieker dan het al was.

Robbin van Nek

The Golden Pyramid

My dear mother was inconsolable when during a slightly coarse rehousing, her most precious art object cracked in pieces in one of the corners

It was a tableau of small porcelain pyramids, made by a Danish artist who died, and the fallen pyramid was so crushed that simply gluing was no longer possible.

What followed was a search for someone who had experience with this delicate material, hoping that a replica of the broken pyramid could be made … until my parents came to live in Leeuwarden, and my mother discovered the studio of Lies Ceramics in the Blokhuispoort.

Lies thought it was a nice challenge, although she expected that it would be difficult to get it exactly in the same size and color. Instead, she had a wonderful idea. She suggested not to camouflage the “defect” but to embrace it and make it part of the tableau.

The inspiration for this; Kintsugi, a secular Japanese way of repairing broken ceramics, by reassembling the shards with striking gold glue. It fits in with the wabi-sabi philosophy, which learns to embrace imperfection and transience by seeing the beauty of it.

A fairly expensive technique, but we were unanimously enthusiastic about the story and the metaphor behind it. Lies then made pyramids until she was satisfied with the shape, and covered the winning specimen with a thin layer of goldleaf.

Meanwhile, the relief hangs on my parents’ wall again, with the golden pyramid as the shining center, well, the corner. My mother has her beloved artwork back, now even more unique than it already was.

Robbin van Nek